Als mijn man aankondigt een reinigingsprogramma (Clean9) te willen introduceren op de sportschool en hij proefkonijnen nodig heeft, spring ik een gat in de lucht. Eerder die week tikte de weegschaal 71 kilo aan. 71 kilo! Kleding zit al een tijdje niet meer lekker en op elke foto erger ik me aan mijn onderkinnetje. Actie dus. Omdat het een (detox)programma is van maar 9 dagen en op basis van natuurlijke producten spreekt het me wel aan. Houd niet van chemische poeders en pillen en wil ook niet alleen maar 4 weken lang shakes drinken. Even helemaal ‘schoonspoelen’ lijkt me wel heel prettig. En hé, dat je er van afvalt is leuk meegenomen!

Dag 1- Dinsdag

4 x Aloë Vera en 1 shake komende 2 dagen. De Aloë Vera is echt niet te hachelen, maar je mag het verdunnen met water. Dacht het niet, in 1 keer door de zure appel. Maar dan dus 4x per dag. Ik houd mezelf voor dat mijn darmvlokken me eeuwig dankbaar zijn!

Ben bewust begonnen op een drukke dag zodat ik geen tijd zou hebben om erover na te denken. En dat helpt. Het vervelendste moment is rond een uur of half 6 als ik bij mijn schoonouders kom. Schoonmoeder heeft (heel lief) al gekookt voor de kinderen zodat ik dat niet hoef te doen. Maar die geuren. Die geuren! Ik vreet mezelf bijna op en word behoorlijk chagrijnig dat ik niks mag, maar houd vol. Ik knak toch niet op dag 1 al? Ik ben geen amoebe, verdorie! Vroeg onder de wol vandaag. Als je slaapt dan voel je geen honger, toch?!

Dag 2 – Woensdag

Toch even op de weegschaal. Mag niet, doe het stiekum toch. 1 kilo minder! Die gedachte maakt dat ik ga als een speer. Dag 2 schijnt het meest lastig te zijn, maar daar heb ik geen last van. Alleen dat sporten van minimaal 30 minuten per dag, dat trek ik echt niet. De kinderen en het huishouden is nu al een sport op zich. Ik doe een rondje op de markt van het dorpsfeest, even voldoende. Waar iemand trouwens met een glimlach naar me kijkt en vraagt: ‘ooohhh, ben je …?’. Zwanger? Nee man, ik heb honger, daarom wrijf ik over mijn buik! Die trouwens zo plat als een dubbeltje is nu. Heb wel een bek als een gympie. Mijn smaakpupillen hebben geen idee wat hen overkomt. Uit pure kift kook ik voor de kinderen een enorm saaie maaltijd. Ik niks lekkers, dan zij ook niet. Hoewel deze tactiek niet helemaal werkt. Zelfs gekookte aardappelen en bloemkool met niks lijken nu heerlijk. Maar echt honger heb ik niet. Zelfs de gezonde tussendoortje die tijdens deze dagen mogen heb ik nog niet aangeraakt.

Dag 3- Donderdag

Vanaf nu meer energie, volgens onze coach. De strengste dagen zijn bovendien voorbij. Vandaag mag ik, naast een shake (van hoogwaardige eiwitten) in de ochtend en middag een avondmaaltijd van 500/600 calorieën. Bovendien gaf de weegschaal vanmorgen weer een kilo minder aan. Dat geloof je toch niet? Meten doe ik vandaag ook. Bijna 2 kilo minder en 3 cm kwijt om mijn buik en 2 om de heupen. *Klein vreugdedansje*.

Halverwege de ochtend kak ik in. Gelukkig mag ik de shake vanaf vandaag ‘pimpen’ met kokosmelk, een appeltje en wat kaneel. Dit helpt me door m’n dip, maar fit ben ik niet. Bovendien een tikkie hartkloppingen van het supplement met koffie- en thee extracten. Een reactie van mijn lichaam op het feit dat ik cold turkey moest afkicken van de koffie. Ik moet NU gaan wandelen van de coach. En inderdaad, na 4 km stevig wandelen met de hond ben ik er weer. Ik kook een maaltijd met kip en pesto. Bij het zien van de hoeveelheid eten op m’n bord kan ik wel huilen. Moet ik hier vol van? Maar eerlijk: de rijst die erbij hoort krijg ik niet eens op. Vol! En hemel, wat is de wereld mooi als je mag eten….

Dag 4- Vrijdag

Een hele dag BHV, ik verwacht dat het een lange dag wordt zo zonder eten. Maar eigenlijk heb ik helemaal geen honger. Het vele water drinken (2 liter per dag, naast alle shakes) begint te wennen, werkt zelf als bezigheidstherapie. Tijdens de lunch heb ik geen enkele moeite mijn collega’s te zien eten. Ze vinden me best sneu met mijn shakeje. Maar nog een sinaasappel en ik ben eigenlijk wel vol. Mijn smaakpupillen trekken ook bij. ’s Avonds eten man en kids patat, maar mijn gebakken garnalen met sugarsnaps/paprika/champignons smaken me zo goed dat ik daar geen last van heb. Alweer een dag om!

Dag 5- Zaterdag

Drukke dag, die begint met heel vroeg voetbal van zoonlief. Voor het eerst mis ik mijn bakje koffie om wakker te worden. De rest van de dag te druk om na te denken, maar eigenlijk gaat het heel goed. ’s Middag met het hele gezin een uur wandelen voor de nodige beweging, gezellig. Qua kilo’s zit ik al een paar dagen op hetzelfde getal. Prima, ik heb ook nog niet serieus gesport. Geestelijk ben ik daar geloof ik nog niet aan toe. Sporten, bah. Manlief herinnert me eraan dat ik toch zal moeten. Inmiddels hebben mijn darmen de memo ook ontvangen en zit ik iets vaker op toilet. Dit had ik eerder verwacht trouwens. Gelukkig duurt dat maar even!

Dag 6- Zondag

Wat een saaie boel zo. Geen koffie, geen zondags ontbijt en nog erger: geen borrel met wat lekkers te snacken! Van pure ellende rijd ik met man en kinderen naar de sportschool en werk een trainingsschema af. Na 25 minuten ben ik bekaf. Valt toch tegen…Omdat ik echt meer resultaat op de weegschaal wil zien wandel ik ’s middag nog een uur met de hond op een wat hoger tempo. ’s Avonds een heerlijk biefstukje met een gepofte aardappel en zure room en een bakje salade. Zelfs man en kids eten met smaak de aardappelen mee en dat mag een wonder heten. Wàt je mag eten is echt heerlijk en geschikt voor het hele gezin. In de avond weeg en meet ik alles weer. Overal weer een cm minder qua omvang, gewicht is hetzelfde.

Dag 7 – Maandag

De weegschaal werkt niet mee. Nog steeds op hetzelfde. Gefrustreerd app ik de coach, zij haalt me er gelukkig uit. ‘Marianne, het is geen afvalprogramma, maar een reinigingsprogramma. Probeer niet te focussen op de kilo’s. Kijk even naar de centimeters die je kwijt bent en vergeet ook niet datgene wat je niet ziet: allemaal afvalstoffen je lichaam uit en je hebt meer energie. En eerlijk is eerlijk: voor het beste resultaat moet je er gewoon bij sporten!’. Ohja….

Gemotiveerd zit ik dus, ondanks enorme spierpijn van de beentraining van gister, een halfuur op de fiets en werk nog 45 minuten training af zonder een centje pijn. Wat ik best knap vind met maar 500 calorieën aan eten ((ontbijt en lunch) die dag. Dat geeft dan toch aan dat ik meer energie haal uit hetgeen ik binnenkrijg. Als mijn man daarna mijn vetpercentage checkt blijkt dat dit met 1% gedaald is. Er is dus wel degelijk resultaat.

Dag 8- Dinsdag

Yay! 0,5 kilo lichter! Het kwartje valt nu even heel hard. Sporten helpt dus. Shoot.

Het ritme van het programma is nu eigenlijk een eitje. Ik werk een hele dag, cross heel Harlingen door voor promotiewerkzaamheden maar heb nergens last van. Energie voor 10. Als mijn water op blijkt te zijn baal ik, ik heb dorst! Mijn lichaam is gewend aan de 2 liter en heeft het nu ook nodig. Thuis een lekker stukje vis met gewokte groenten. Morgen de laatste dag!

Dag 9- Woensdag

Vandaag de laatste dag. Bij meting ben ik 4 cm rond de heupen, 6 om mijn buik en 2,5 kilo lichter. Dat is minder dan mijn doelstelling van 3 kilo, maar toch ben ik blij.

Maar….. hoe nu verder? Deze 9 dagen was elke maaltijd voorgekauwd, lekker handig. Verstand op 0 en gaan. Nu moet ik zelf weer gaan nadenken en keuzes maken. Lastig. We evalueren met de coach. Die geeft aan dat we nu moeten doorgaan met de aangehouden en opgebouwde gezonde gewoonten. De fysieke verslaving aan zout, zoet en vet eten hebben we afgelopen week getackeld. Als er nog een blokkade is om gezond door te blijven gaan, dan is die mentaal. En ik laat mijn hoofd mijn lichaam toch niet de baas worden?

 The day(s) after!

Ik voel me fysiek echt heel goed en daarom is de mentale klik ook gemaakt. In de dagen die volgen houd ik mijn calorieën bij met een app en dat werkt. Zelfstandig val ik nog eens een kilo af. En eerlijk is eerlijk: dat voelt best fijn! Mijn knop is om. Minder eten en meer sporten (ja, écht waar). Hoewel diep in mijn hart meer eten en minder sporten nog steeds de voorkeur heeft, hahaa…

Natuurlijk wil ik wel af en toe pizza eten, een koekje bij de thee en wat lekkers bij een borrel. Het moet potdomme wel leuk blijven. Ik ben nog steeds een Bourgondiër. Maar wel een parttime Bourgondiër….:)

– X-

Marianne

Marianne Shake