de zingende palingboer

Afgelopen zaterdag hadden wij wat je noemt een “stereotype dagje”. Ik stond in de keuken, waar anders, een kilootje of wat granola te maken. Zoonlief  was in alle vroegte naar zijn vakantiebaantje vertrokken. En Jeroen, mijn man, stond buiten te zagen en te boren om een buitenkeuken in elkaar te knutselen.

Ach, het was een soort van idyllische, uitermate kneuterige, zaterdag. Verzin het ‘niks aan de hand, all is well, lift muziekje’ er maar bij…

In de verte hoorde ik een bel en wat geschreeuw vanaf het water. “Heuh, hebben wij een ijscoman op het water?” dacht ik nog. Het geluid kwam dichterbij en ik zag een bootje aankomen met een grote rookton achter op het dek. De bel werd luid gebeld en onderwijl werd er uit volle borst ‘vérse paling, wárm gerookt’ geroepen vanaf het bootje. “Dat kan ook alleen maar hier” mompelde ik. Een parlevinker met paling aan boord.

Vanuit de tuin zwaaide ik met mijn armen alsof ik eindelijk gered werd van het eiland Robinson Crusoe. De heren snapten het signaal en legden aan. Het gesprek kwam al snel op, het zal ook eens een keer niet zo zijn, eten en euh drank. Vis moet zwemmen per saldo…

Aan boord Bas Oosterbaan uit het Friese Koudum, alias de zingende palingboer en werkzaam binnen het hospitality management. Jan, een Haagse pensionado die 42 jaar gewerkt heeft als gastheer in het destijds beruchte en befaamde visrestaurant Saur in Den Haag. En zijn zoon Ferry, werkzaam voor een importeur van onder andere wijn, champagne en port.

Bas importeert samen met zijn vrouw ook mooie Italiaanse wijnen. ‘Of ik zin had in een wijntje’. Nou ja, sputterde ik nog -niet al te hard- tegen, het is nog niet eens 3 uur. Nog geen twee seconden later had ik een glas tongstrelende witte Italiaanse in mijn handen. Jeroen, rook –alcoholische- onraad, gooide zijn zaag aan de kant en wist niet hoe snel hij zich bij ons moest voegen.

‘Een flesje wijn’ later voegde ook de ongelooflijk leuke vrouw van Bas zich bij ons. Willie runt Salt & Zucchero. Een webshop waar je onder andere die eerder besproken heerlijke Mauro Sebaste wijnen kan bestellen. Jan verhaalde sappig en prachtig over zijn ervaringen bij het oude Saur. Een restaurant waar destijds nog veel gerechten aan tafel bereid werden. De tong werd aan tafel gefileerd. De cocktailsaus bij de zeevruchten werd aan tafel à la minute bereid, En de crêpes Suzette werden gewoon ‘old school’ aan tafel geflambeerd. Precies zoals wij het 100 jaar geleden op de hotelschool hebben geleerd. Maar die tijden zijn voorbij. Aan tafel wordt tegenwoordig niks meer bereid. Veel te duur. En dat is jammer, ook al snap ik het wel, want bereiding aan tafel is natuurlijk wel beleving optima forma. Ik denk dat ik hier maar eens een aanschuiftafel aan ga wijden. Terug naar vroeger tijden bij De Tafel van Lemmer. Met het 965 pagina’s tellende boek van Auguste Escoffier als mijn bijbel.

Het witte bolletje met paling, gevangen op de Fluessen, bracht me terug naar de zomer van 2011. In verband met mijn deelname aan Masterchef, wilde ik mijn keukenkunsten nog wat opkrikken. Hiervoor liep ik een korte stage in de keuken van Geert-Jan Vaartjes. Toen chef de cuisine van Lauswolt. Het was fantastisch. Ik keek mijn ogen uit bij al die culinaire kunsten, het ongelooflijk hoge tempo daar in de keuken en de smaakcombinaties. Met militair geplande precisie werd alles daar op bordjes gelegd en bereid. Ik mocht met mijn toen 39 jaar gewoon als groentje onderaan beginnen met kilo’s appels in brunoise snijden, geleitjes mengen (gewoon mengen hè, niet maken…) én… kilo’s gerookte palingen schoonmaken…

En daar zaten we dan, met dit bijzondere gezelschap. Aan het water met het zonnetje in de rug, te grappen, te grollen en te praten over de dingen des levens, tot in de late uren van de avond. Alsof je elkaar al jaren kent.

En stuk voor stuk zeiden we een beetje melancholisch –of was het de wijn?- tegen elkaar ‘wat mooi, zo’n bijzondere ontmoeting’.

Leven in Friesland. Ik hou ervan!

PS: dat pondje verse paling heb ik uiteraard nog wel gekocht. Heerlijk op een stukje roggenbrood, met een sausje van wat crème fraîche wat mierikswortel en een beetje verse peper… Zalig!