Meestal gaan wij in de zomer met onze boot naar een Waddeneiland. Een eiland geeft zo’n vrij gevoel. We hadden zin in dat gevoel. Even er tussen uit met z’n twee. Het werd Ameland. Wanneer je met de auto Holwerd nadert begint het al te kriebelen en eenmaal op de veerboot is het gevoel compleet: rust. Je merkt het meteen al dat het een stuk rustiger is in de winter. Weinig mensen op de boot en ook in het centrum van Nes lijkt er maar weinig leven.

Hotel
We checkten in bij het Van Heeckeren Hotel. We hadden een nieuwe kamer. Prachtig, , helemaal in retrostijl, balkon, tweepersoonsbed, bankje, koeienvel, tafeltjes, een eigen expresso apparaat en als klap op de vuurpijl een dubbele douche. Uiteraard hebben we gebruik gemaakt van deze bijzondere douches die door een glazen wand volledig in de kamer lijkt te staan. Er staat lekkere zeep en shampoo, alles van Rituals. In de lounge kun je plaatsnemen, koffie / thee staat er klaar samen met potten koekjes en fruit om mee te nemen. Het ontbijt… wow zo uitgebreid, dat heb ik in jaren niet gezien. Verse broden waar je een plak afsnijdt, broodjes, vers suikerbrood, allerlei soorten kaas, 3 soorten ei, verse jus en heel veel gesneden fruit. Smikkelen!

De eerste middag maakten we een wandeling naar het strand vanaf Nes. De zon scheen boven de duinen uit en deze zorgde voor een prachtige gloed over het water in de zandgeulen. Er was niemand te bekennen. Zo wijds en mooi. Oneindig. Terug in Nes hebben we onze buik voorzien van Fish & chips, om daarna lekker ons bed in te duiken.

Tandem
Patrick had een goed idee. We huren een tandem. Dat durfden we wel aan na ruim 21,5 jaar samenzijn. Ik nam lekker achterop plaats. Waar ik dacht dat ik het moeilijk zou vinden, omdat je totaal geen controle hebt, was het juist heerlijk. Ja, ik als voormalig controle freak leer het al.  Achterop hoef je namelijk niet op de weg te letten, je hoeft niet te sturen, alleen maar te trappen, zelfs met je ogen dicht.  Het ultieme loslaten! Geweldig door de duinen. Naar het strand dat vol lag met scheermesjes en weer terug door de duinen. We zijn denk ik 2 andere fietsers tegen gekomen! Bij Sjoerd hebben we lekker gegeten. Buiten op het terras, met een gashaard in de tafel en uitzicht op zee. Sjoerd is de strandtent bij Nes. Sinds 1 april 2016 zitten de huidige eigenaren er in en ze waren net weer een week open.

Natuurlijk zijn we ook nog even gelopen naar de passantenhaven.Even kijken waar we zelf met onze eigen boot hebben gelegen, dat is toch erg speciaal. Al met al… een dikke vette aanrader. Er tussen uit met z’n 2. Het inspireert altijd! Tijdens mijn uitje had ik ook nog een persoonlijke uitdaging, geen social media… offline. Mijn bevindingen en ervaring hierover schrijf ik in een volgende blog!

Liefs, Lotte

 

Feit:  De Waddenzee staat op de lijst van werelderfgoed van Unesco. Waarom? De Waddenzee is ’s werelds grootste aaneengesloten systeem van zand- en moddervlakten die droogvallen tijdens eb.En dat mensen hoort gewoon bij ons eigen Friesland. Gewoon…nou echt niet.

Bron: https://www.unesco.nl/erfgoed/waddenzee#zoom=3&lat=53.3598&lon=5.6594&layers=BT